• news11
  • news11
  • news11
  • news11
  • news11
  • news11
کد خبر: ۳۲۱۶۱
تاریخ انتشار: ۲۰ تير ۱۳۹۶ - ۱۹:۳۹
تابستان پر حاشیه برای شیاطین سرخ
بازار نقل‌وانتقالات تابستان 2017 برای منچستریونایتد چگونه خواهد بود؟
11نیوز/سید سینا حسینی؛ منچستریونایتد فصل گذشته با مصدومیت متععد بازیکنان و ستارگان خود و همچنین نبود بازیکنانی که در زمان‌های گره خوردن بازی، گره‌گشا باشند، لیگ جزیره را به سادگی از دست داد. آنها در بسیاری از پست‌ها جز کم ثبات‌ترین تیم‌های جزیره بودند این مسأله زمانی عجیب می‌شود که سرمربی تیم مورینیویی بود که سیستم ثبات 11 گلچین را در تیم‌اش همواره اجرا می‌کند و به سختی دست به تغییر تیم می‌زند. آنها با مصدومیت‌های پی‌درپی لوک شاو و متمایل شدن روخو و بلیند به دفاع مرکزی، دست به دامان دارمیانی در دفاع چپ شدند که هرگز در فاز هجومی نتوانست انتظارات را برآورده کند. هرچند به عنوان یک دفاع کناری ایستا، در کارهای دفاعی کم اشتباه بود، اما یونایتد به هیچ‌وجه ستاره‌ای شش دانگ در خط دفاع با توانایی بازی‌سازی از دفاع رانداشت. یک دفاع پا به توپ که در کنار غول فیزیکی به نام اریک بایی قرار بگیرد.

شیاطین سرخ در خط هافبک هم به جز هررا و پوگبا، جداً بازیکن قابل اتکایی در امر توپ‌ربایی، بازی‌سازی و یا حتی شرکت در کارهای دفاعی را در اختیار نداشتند و با توجه به گمانه‌زنی‌های ممکن احتمالا فصل آینده ژوزه مورینیو از سیستم 433 برای تیم‌اش استفاده خواهد کرد و قطعا به یک جایگزین مطمئن برای مایکل کریک که آخرین سال حضورش در اولدترافورد را می‌گذارند نیاز دارند.

یونایتد بیشترین مشکل و ضربه را فصل قبل از وینگرهای جوان و ناپخته و گل‌نزنش خورد، جایی که لینگارد هرگز در حد نام یونایتد ظاهر نشد و تنها فاکتور مثبت او که مورینیو را مجاب به حفظش کرده، دوندگی بالا و خستگی‌ناپذیری این بازیکن است. راشفورد و مارسیال فصل گذشته بر روی هم تنها 19 گل به ثمر رساندند یعنی ده گل کمتر از زلاتان! ماتا هرگز وینگر نبوده و در واقع یک بازی‌ساز پشت مهاجم است که سرعت بالایی ندارد و نمی‌تواند در ضدحملات به عنوان یک بازیکن کشنده و سرعتی عمل کند. عملکرد میخیتاریان پس از یک نیم‌فصل مصدومیت و دوری از ترکیب، کاملا قابل دفاع و ارزشمند بوده، او تنها وینگر قابل اتکای مورینیو در فصل جاری خواهد بود جایی که قطعا آقای خاص برنامه‌هایی برای ترمیم آن خواهد داشت.

در سمت دیگر، پس از جدایی وین رونی و زلاتان ابراهیموویچ آنهم در یک فضای احساسی و کاملا به دور از حاشیه و با بهترین حالات ممکن، خط حمله یونایتد کاملا پاک‌سازی و خالی از بازیکن شد. روح، قلب و اسطوره باشگاه وین رونی و زلاتان ابراهیموویچ جدا از مسائل فنی، با جدایی‌شان یک وزنه روحی بزرگ را از تیم دور کردند. هرچند مورینیو با فروش این دو بازیکن ضمن از بین بردن ترافیک خط حمله، حاشیه بود و نبودشان در ترکیب را هم از تیم جدا کرد و از جهتی دیگر بالغ 25 میلیون پوند دستمزد را هم از دوش یونایتدی‌ها برداشت اما شیاطین سرخ تا به حال برای ترمیم نقاط ضعف خود چه کرده‌اند؟ آیا برنامه آنها به خوبی پاسخ‌گوی نیازهایشان هست؟

آقای خاص از سال 2010 و از زمان حضور خود در اینتر به خریدهای کاجی شکل و هرمی علاقه خاصی نشان داده، یعنی در هر خط یک بازیکن جدید؛ یک دفاع یک هافبک یک وینگر و یک مهاجم. ژوزه مورینیو امسال لیستی متشکل از 12 الی 16 بازیکن را به گفته خودش در همان ماه مارس تقدیم وودوارد کرده بود تا او هم نیازهای ژوزه را شناخته و برطرف کند. از این قضیه می‌توان به خوبی نتیجه گرفت که ژوزه مورینیو به خوبی می‌داند چه می‌خواهد و برای چه می‌خواهد. در این میان داوید دخئا با اعتماد به ژوزه در باشگاه ماندگار شد و دردسر خرید یک دروازه‌بان جدید را از روی دوش تیم برداشت اما در خط دفاع آقای خاص 3 نام بزرگ را مطرح کرده بود. اول ویکتور لیندلوف همان شخصی که توانایی باالقوه‌ای در بازی‌سازی از دفاع و انتقال سریع توپ از دفاع به حمله یعنی همان حربه مورد علاقه ژوزه را به خوبی داراست. گزینه دوم مدافع سابق جوانان یونایتد یعنی مایکل کین و گزینه سوم ویرجیل فان‌دایکی گران‌قیمت و دست‌نیافتنی. به مانند پارسال و پروژه جذب اریک بایی که بسیاری به توانایی‌هایش شک داشتند، بلافاصله پس از خریدش آقای خاص بار دیگر ثابت کرد وقتی می‌خرد بسیار خوب می‌خرد، امسال نیز ویکتور لیندلوف در همان ابتدای تابستان و با مبلغ 35 میلیون یورو به سادگی راهی تئاتر رویاها شد و اولین خرید آقای مورینیو در این تابستان نام گرفت. ژوزه قصد خرید دفاع چپ را ندارد و برعکس تمام طول تابستان که برای همگی پست‌های یونایتد شایعات فراوانی وجود داشت اما در پست دفاع چپ هرگز نامی به طور جدی مطرح نشد و احتمالا مورینیو با اعتماد به لوک شاو و دارمیان و همچنین با اضافه کردن میشل جوان و آینده‌دار، قصد دارد امسال را هم به همین شکل سپری کند.

در پست هافبک دفاعی، مورینیو گزینه‌های بسیاری را مطرح کرده، اریک دایر ، نمانیا ماتیچ، راجا ناینگولان و فابینیو از این دسته بازیکنان به حساب می‌آیند اما انگار مورینیو پس از پرس‌وجوی اولیه و رد پیشنهاد توسط تاتنهام برای دایر، از خرید او منصرف و به دنبال سه گزینه دیگر است. در روزهای اخیر در رسانه‌های نیمه معتبر اروپایی خبر از ربودن باکایوکو از چنگال چلسی توسط یونایتد مطرح شده که به نظر یک حرکت استراتژیک از سوی مایکل امنالو مدیر اجرایی چلسی برای به فراموشی سپردن قضیه روملو لوکاکو و به ظاهر شکست یونایتد در خرید این بازیکن باشد و چندان چنین خبری مورد استقبال و باور عامه فوتبال دوستان قرار نگرفته است.

جادوی پول، قدرت مورینیو و یک رایولای افسانه‌ای

از سوی دیگر بر کسی پوشیده نیست که مورینیو، آنتوان گریزمان را هرگز برای پست مهاجم هدف خود نمی‌خواست بلکه او را جانشین وین رونی و با توجه به تفکرات سورپرایز کننده‌اش احتمالا یا در پست وینگر یا مهاجم کاذب و همان فالس‌ناین تیکی‌تاکایی جایگاهش را مشخص می‌کرد، اما با ماندن پسر طلایی اتلتی‌ها، ژوزه به سراغ گزینه دوم یعنی ایوان پریشیچ همان شخصی که چند ماه پیش برای دیدن بازی‌اش به کرواسی سفر کرده بود، رفت. پریشیچ پس از رهایی اینتر از بند فیرپلی‌مالی یوفا، برچسپ گزاف 55 میلیون یورویی بدون یک سنت تخفیف را بر روی خود می‌بیند. یونایتد در حال رایزنی برای خرید او با مبلغی در حدود 45 میلیون یوروست و این امکان وجود دارد که وودوارد دوباره به مانند قضیه موراتا با چرخشی غافلگیرکننده، دست از او کشیده و گزینه آلترناتیوی را خریداری کند.

با فروش وین رونی و زلاتان ابراهیموویچ، احتمالا مارکوس راشفورد به عنوان جانشین، جای رونی را پر خواهد کرد اما یونایتد حالا دیگر نیازی مبرم به خرید یک مهاجم باب میل مورینیو داشت. مورینیو همیشه مهاجمانی فیزیکی، قلدر، سرزن و تاحدودی خبره در جنگ‌های روانی را می‌پسندد، جایی که بزرگانی مثل میلیتو، کاستا، زلاتان، بنزما، هیگواین، اتوئو، دروگبا و .. را در سال‌های گذشته تحت هدایت او دیده بودیم، او یک قاتل به معنای کامل کلمه نیاز داشت تا دیگر به جای تساوی‌های ناشی از فرصت‌سوزی بازیکنان‌اش، به بردهای شیرین و نزدیک شدن به جام روی آورد. طبق گزارشات گری لینکر، فابرزیو رومانو و جیانلوکا دی مارزیو، معتبرترین کارشناسان دنیای فوتبال، روملو لوکاکو از همان ابتدا گزینه اول شیاطین سرخ بوده اما پس از پرس و جوهای اولیه و برچسپ 100 میلیون پوندی و وحشتناک لوکاکو، باشگاه یونایتد سیاست بزرگی را ابداع کرد. آنها مخفیانه و از راه رایولا و پر کردن جیب‌اش، رضایت کامل لوکاکو را جلب کردند، به طوری که از یک ماه‌ونیم پیش، لوکاکو گفته بود با تیم بعدی‌اش به توافق رسیده است. آنها رئال مادرید و موراتا را به عنوان طعمه به کار گرفته و رایولا و افرادش را مأمور راضی کردن فرهاد مشیری و رونالد کومان کردند. خط مشی این حیله زیرکانه، خروجی یک جلسه سه جانبه بین وودوارد، مورینیو و رایولا بود. در این میان سنگ‌اندازی‌های پرس به هوای اینکه یونایتد هرکاری برای موراتا می‌کند، باعث شد تا فرصت کافی برای رایولا ایجاد و ابتدای هفته گذشته با تخفیفی 25 میلیون پوندی از دفتر مشیری خارج شود.

من‌یونایتد رونی را در ازای 10 میلیون پوند به اورتون داد و از طرفی دیگر 15 میلیون پوند بابت اشنایدرلین و مایکل کین از اورتون طلب داشت، بدین ترتیب از رقم 75 میلیون پوندی مورد تایید اورتون برای روملو لوکاکو، یونایتد تنها 50 میلیون پوند خالص پرداخت نمود و مهاجمی جوان و قاتلی به تمام معنا را خریداری کرد. از طرفی دیگر گفته می‌شود ممکن است مورینیو پس از پایان دوران نقاهت زلاتان، دوباره او را به تیم بازگرداند اما با توجه به شخصیت کاریزماتیک زلاتان، به نظر نمی‌رسد او حاضر به بازی به عنوان بازیکن ذخیره و یا حضور در سیستم چرخشی باشد.

نکته جالب در مورد انتقالات یونایتد در دوران مورینیو، رابطه فاجعه‌بار و دشمنی عمیق مندس با باشگاه یونایتد است. دشمنی‌ای که از همان 12:01 دقیقه بامداد و پروژه دخئا آغاز و در تابستان گذشته که وودوارد و مورینیو با بی‌اعتنایی به مندس و خرید 3 بازیکن از مینو رایولا و شارژ مالی بی‌نظیرش، تکمیل شد.

مندس در این فصل با بر بهم زدن توافق یونایتد با فابینیو، دور کردن برناردو سیلوا و فروش او به سیتی و البته سنگ‌اندازی در انتقال خامس به یونایتد و فرستادنش به بایرن مونیخ، به وضوح دشمنی خود را اعلام کرده اما سرخ‌پوشان منچستر بار دیگر با خرید یک موکل رایولا به او ثابت کرد یا باید منافع هردو باشگاه رئال مادرید و یونایتد را حفظ کند یا اینگونه به حاشیه رانده شود.

وودوارد قبل از شروع فصل نقل‌وانتقالات گفته بود : «می‌توانم به گونه‌ای خرج کنم که هیچ تیمی حتی در خواب هم نبیند»

آنها تا به حال دو بازیکن را با مبلغ 120 میلیون یورو به خدمت گرفته‌اند و با توجه به احتیاج ژوزه به 2 الی 3 بازیکن دیگر باید انتظار داشت که خرج تابستانی یونایتد بیش از 200 میلیون پوند یعنی حتی بیشتر از فصل گذشته باشد. با این اوصاف آیا منچستر یونایتد با تابستان 2017 می‌تواند دوران شکوهمند مورینیو در یونایتد را بسازد یا کماکان گودال پسا فرگوسن ادامه دارد؟ باید منتظر ماند و تماشا کرد.

دیدگاه
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار
عناوین برگزیده news11
news11