• news11
  • news11
  • news11
  • news11
  • news11
  • news11
کد خبر: ۴۰۴۱
تاریخ انتشار: ۰۴ خرداد ۱۳۹۵ - ۱۷:۵۷
پادشاه فرانسوی 50 ساله شد
اریک دانیل پییر کانتونا، 50 سال پیش در چنین روزی یعنی در 24 می 1966 در مارسی فرانسه چشم به جهان گشود.
نوید صراف / "11نیوز"، 50 سال پیش، در 24 می 1966، آلبرت کانتونا (نقاش-پرستار) و النور راوریچ (طراح لباس) در شهر مارسی صاحب پسری شدند که 26 سال بعد به ستاره‌ی پر فروغ آسمان منچستر تبدیل شد. اریک معتقد بود که نمی‌توان زندگی کردن را در کتاب‌ها جستجو کرد. شاید به همین جهت بود که درس نخواند تا زندگی کند. کانتونای جوان که فقر و نداری را از همان کودکی چشیده بود، زندگی کردن را به خوبی آموخت؛ زمانی که رنو سوار می‌شد تا به تمرینات تیم مارسی برود به «رنو» اش افتخار می‌کرد و زمانی که در اوج ثروت و شهرت، با رولس‌رویس لوکسش در خیابان‌های منچستر جولان می‌داد، به داشتن چنین خودروی گران‌قیمتی فخر می‌فروخت.

اریک بازیکنی خاص بود، گل زدنش، شادی‌های پس از گلش، حتی حاشیه‌هایش نیز منحصر به فرد بود. زمانی که گلی به ثمر می‌رساند به دور زمین نمی‌دوید، فریاد نمی‌زد، تنها دست‌هایش را باز می‌کرد تا هم‌تیمی‌هایش همانند یک قدیس او را به آغوش بکشند.

کانتونا، قدیس محبوب اولدترافورد

می‌دانید بهترین خاطره‌ی دوران ورزشی کانتونا که خود بیان کرده چه لحظه‌ای‌ست؟ زمانی که همچون یک کونگفوکا گستاخیِ یک هوادار کریستال‌پالاس و پرتاب آب دهان را با یک لگد جانانه پاسخ داد. همین امر کافی‌ست تا به اوج استثنایی بودن این ستاره‌ی فرانسوی پی ببرید.

کانتونا، قدیس محبوب اولدترافورد

یقه‌ی پیراهنش را همواره بالا می‌داد، نه برای اینکه پیرو مد روز دنیا باشد، چون بر این باور بود که چنین حرکتی باعث خاص بودن و البته خوش‌شانسی‌اش در مستطیل سبز می‌شود.

کانتونا معنای جدیدی از فوتبال و فلسفه‌ی یک بازیکن را برای دنیا تعریف کرد؛ او هیچگاه مقابل تیم خاصی بازی نکرد، اریک تنها علیه شکست بازی می‌کرد چرا که هیچ چیزی بیشتر از باخت نمی‌توانست او را آزار دهد. همین روحیه‌ی پیروزی‌طلبی‌اش باعث شد بسیاری از فوتبال‌دوستان فرانسوی با وجود میشل پلاتینی و زین‌الدین زیدان، کانتونا را بهترین بازیکن تاریخ فوتبال این کشور خطاب کنند.

از منظر اریک، فوتبال همانند یک عشق بود، شاید حتی فراتر از آن. او شاید به دوست‌دخترها و یا دو همسرش خیانت کرده باشد اما هیچگاه به فوتبال، به اشتیاق و هیجان هواداران خیانت نکرد. در ذهن کانتونا بین پاس جادویی و زیبای پله به کارلوس آلبرتو در فینال جام‌جهانی 1970 در ورزشگاه آزتکا مکزیک و اشعار زیبای ریمباد، هیچ تفاوتی وجود ندارد، هر دو ساخته‌ی دست بشر هستند که به ابدیت تبدیل می‌شوند. اریک به حدی به این عشقش وفادار است که آرزو دارد پس از مرگ نیز در ترکیب تیم بهشت و شانه‌به‌شانه‌ی جرج بست، فوتبال بازی کند.

پشت پنجره‌های شهر منچستر در میان آن همه دود و باران و مه، عشقی دیوانه‌کننده به فوتبال، شادی و هیجان وجود دارد. فاکتوری مهم که پسر قصه‌ی ما را به مرز جنون و آشوبگری رساند، اما هیچکس بر چهره خم نمی‌آورد چرا که عشق کانتونا به فوتبال از فرسنگ‌ها هم قابل تشخیص بود. مگر به یک عاشق مجنون چه می‌شود گفت؟

زمانی‌که نظر سر الکس فرگوسن را در مورد اریک کانتونا جویا شدند او گفت: «اگر فقط یک بازیکن در سرتاسر این کره‌ی خاکی وجود داشته باشد که با اطمینان بتوان گفت او برای منچستریونایتد ساخته شده، بی‌شک آن یک نفر اریک کانتونا است. او وارد زمین می‌شود، سینه‌اش را جلو می‌دهد، سرش را بالا می‌گیرد گویی به یار مقابلش می‌گوید "من کانتونا هستم. تو چقدر بزرگی؟ آنقدر بزرگ هستی که به پای من برسی؟". و همین لحظه است که حریف مقابل اریک زانو می‌زند.»

کانتونا حتی خداحافظی‌اش نیز خاص بود. درست زمانی که احساس کرد به دلیل مشکلاتش با امه‌ژاکه دیگر به تیم ملی فرانسه دعوت نخواهد شد، در اوج از فوتبال خداحافظی کرد. او پس از آویختن کفش‌هایش مقابل دوربین‌های سینمایی رفت تا برگی تازه در زندگی‌اش باز کند. با این وجود، اریک که اکنون یکی از هنرپیشگان سینما و تلویزیون فرانسه محسوب می‌شود هرگز نتوانسته فوتبال را حتی برای یک لحظه از زندگی‌اش حذف کند، حتی موقع فیلم‌برداری و ضبط آخرین فیلم‌اش، بیش از نیم‌ساعت تمامی خدمه را منتظر نگاه داشت تا از نتیجه‌ی دیدار منچستریونایتد و وستهم با خبر شود. عشق به فوتبال جنونی‌ست که بسیاری به آن مبتلا هستند و اریک یکی از سرشناس‌ترین مجانین.

دیدگاه
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار
عناوین برگزیده news11
news11